మేఘం మంటికి మనసిచ్చింది

మేఘం మంటికి మనసిచ్చింది
దూరం వాటిని విడదీసింది
తెమ్మెర మేఘపు తలనిమిరింది
మేఘం కంటికి తడి తగిలింది
గుండెని చీల్చుకు వరదయ్యింది

చినుకుతో మట్టిని ముద్దాడింది
నేల వానస్నానమాడింది
నిర్జలమేఘం నింగికి ఎగిరింది
తెలుపు రంగునలముకుని తేలిపోయింది
ఐనా...... మేఘం మట్టిని మనువాడింది

పుడమి కడుపు పండి పసిమిని మిసిమింది

నిశబ్దరాజ్యం

నాదో నిశబ్దరాజ్యం
నాది దశాబ్దాల బద్ధకం
నాదంతా అగమ్యపర్వం
నాదో అచేతన జీవితం

‘యెక్కడ వేసిన గొంగళి’ నా నైజం
ధైర్యం నాకు ఆమడదూరం
నిన్నంటే గడిచినగండం
రేపంటే బాధలతీరం
నేడంతా నాకు క్షణమో యుగం